<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Thai SEO Blog &#124; Thailand Internet Marketing Resourcs - Puripong.com</title>
	<atom:link href="http://www.puripong.com/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.puripong.com</link>
	<description>Destinated by Myself</description>
	<lastBuildDate>Fri, 31 Dec 2010 12:00:53 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.2</generator>
		<item>
		<title>15 กันยายน 2553</title>
		<link>http://www.puripong.com/life/september-15-2010.html</link>
		<comments>http://www.puripong.com/life/september-15-2010.html#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 17 Sep 2010 17:07:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>puripong2524</dc:creator>
				<category><![CDATA[Life]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.puripong.com/?p=8</guid>
		<description><![CDATA[ต้องขอโทษด้วยครับที่เพิ่งมีโอกาสมาโพสต์อีกครั้ง เว็บเก่าฐานข้อมูลล่มแถมกู้ไม่ได้ บทความเก่า ๆ เลยหายหมด ก็ขอเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นอีกรอบแล้วกันครับ ^^ วันนี้คุณทำหน้าที่ดีที่สุดหรือยังครับ?? คำถามข้างบนเป็นคำถามที่ผมมักจะถามตัวเองเสมอ ในเวลาที่เกิดความขี้เกียจ เหนื่อยล้าไม่ว่าในเรื่องใด ๆ ก็ตาม แม้บางครั้งจะมีความฟุ้งซ่านใด ๆ แต่คำถามข้างบนนี้ก็ช่วยให้ผมมีสติกลับมาสู่ปัจจุบันได้ทุกครั้ง บ่อยครั้งแค่ไหนที่คนเราปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างสูญเปล่า ในห้วงเวลาที่เบื่อ เครียดและไม่อยากทำอะไรไปมากกว่าการนั่งฟังเพลง หาบทความในเว็บอ่าน เข้าบอร์ดที่เข้าอยู่เป็นประจำ ฯลฯ หลายครั้งมันไม่เยอะ แต่พอรวมกันแล้ว มันก็เป็นเวลาที่เยอะทีเดียว ผมเคยอ่านผ่านตามาที่นึงจำไม่ได้ว่าที่ไหน แต่เค้าเขียนว่า การเป็นผู้ใหญ่คือการทำสิ่งที่ต้องทำในเวลาที่ไม่อยากทำได้ และผมว่ามันจริงทีเดียว กี่ครั้งที่เราไมได้ทำหน้าที่ตนเอง ทำสิ่งที่ควรทำเพียงเพราะอารมณ์ฟุ้งซ่านผ่านเข้ามา และปล่อยไม่ออกหรือเลือกที่จะไม่ปล่อยมัน ผมว่าการเป็นผู้ใหญ่นั้นไม่ใช่เพียงแค่อายุถึง หรือว่าหน้าตาแก่จนบอกได้ว่าเป็นผู้ใหญ่ สิ่งที่วัดได้อย่างแท้จริงคือการกระทำของเราเอง การดำรงชีวิตประจำวันในทุกย่างก้าวของเราจะเป็นตัวชี้วัดที่ชัดเจน ผมเขียนเรื่องนี้ขึ้นมานอกจากเป็นการกระตุ้นคนอื่นแล้ว มันเป็นการกระตุ้นตัวเองด้วย ผมไม่ใช่มนุษย์ตัวผู้ที่สมบูรณ์แบบและหลายครั้งที่ผมก็ได้แต่เตือนคนอื่น มองเห็นแต่ความบกพร่องคนอื่นแต่ไม่ได้ย้อนดูตัวเองว่าได้กระทำหรือคิดตามที่บอกกับคนอื่นไปหรือไม่ &#8230; <a href="http://www.puripong.com/life/september-15-2010.html">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://www.puripong.com/wp-content/uploads/2010/09/lonely.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-9" title="lonely" src="http://www.puripong.com/wp-content/uploads/2010/09/lonely-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a><br />
ต้องขอโทษด้วยครับที่เพิ่งมีโอกาสมาโพสต์อีกครั้ง เว็บเก่าฐานข้อมูลล่มแถมกู้ไม่ได้ บทความเก่า ๆ เลยหายหมด ก็ขอเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นอีกรอบแล้วกันครับ ^^</p>
<p>วันนี้คุณทำหน้าที่ดีที่สุดหรือยังครับ??</p>
<p>คำถามข้างบนเป็นคำถามที่ผมมักจะถามตัวเองเสมอ ในเวลาที่เกิดความขี้เกียจ เหนื่อยล้าไม่ว่าในเรื่องใด ๆ ก็ตาม แม้บางครั้งจะมีความฟุ้งซ่านใด ๆ แต่คำถามข้างบนนี้ก็ช่วยให้ผมมีสติกลับมาสู่ปัจจุบันได้ทุกครั้ง<br />
<span id="more-8"></span><br />
บ่อยครั้งแค่ไหนที่คนเราปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างสูญเปล่า ในห้วงเวลาที่เบื่อ เครียดและไม่อยากทำอะไรไปมากกว่าการนั่งฟังเพลง หาบทความในเว็บอ่าน เข้าบอร์ดที่เข้าอยู่เป็นประจำ ฯลฯ หลายครั้งมันไม่เยอะ แต่พอรวมกันแล้ว มันก็เป็นเวลาที่เยอะทีเดียว</p>
<p>ผมเคยอ่านผ่านตามาที่นึงจำไม่ได้ว่าที่ไหน แต่เค้าเขียนว่า การเป็นผู้ใหญ่คือการทำสิ่งที่ต้องทำในเวลาที่ไม่อยากทำได้ และผมว่ามันจริงทีเดียว กี่ครั้งที่เราไมได้ทำหน้าที่ตนเอง ทำสิ่งที่ควรทำเพียงเพราะอารมณ์ฟุ้งซ่านผ่านเข้ามา และปล่อยไม่ออกหรือเลือกที่จะไม่ปล่อยมัน ผมว่าการเป็นผู้ใหญ่นั้นไม่ใช่เพียงแค่อายุถึง หรือว่าหน้าตาแก่จนบอกได้ว่าเป็นผู้ใหญ่ สิ่งที่วัดได้อย่างแท้จริงคือการกระทำของเราเอง การดำรงชีวิตประจำวันในทุกย่างก้าวของเราจะเป็นตัวชี้วัดที่ชัดเจน</p>
<p>ผมเขียนเรื่องนี้ขึ้นมานอกจากเป็นการกระตุ้นคนอื่นแล้ว มันเป็นการกระตุ้นตัวเองด้วย ผมไม่ใช่มนุษย์ตัวผู้ที่สมบูรณ์แบบและหลายครั้งที่ผมก็ได้แต่เตือนคนอื่น มองเห็นแต่ความบกพร่องคนอื่นแต่ไม่ได้ย้อนดูตัวเองว่าได้กระทำหรือคิดตามที่บอกกับคนอื่นไปหรือไม่</p>
<p>สิ่งที่ผมอยากจะบอกทุกคนทีมีโอกาสได้แวะเข้ามาที่นี่คือ การอยู่กับปัจจุบันเป็นเรื่องที่สำคัญมากที่สุด มากกว่าการจดจ่อกับอนาคต และครุ่นคิดถึงอดีตที่ไม่สามารถแก้ไขได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเลวร้ายเพียงใดก็ตาม ขอเพียงคุณทำหน้าที่ในปัจจุบันของคุณให้ดีที่สุด ทุกอย่างก็จะเป็นไปในทางที่ดี และปัญหาก็จะได้รับการแก้ไขด้วย ในทุกย่างก้าวที่คุณทำปัจจุบันให้ดีที่สุด นั่นหมายถึงการทำอนาคตให้ดีที่สุดเช่นกัน เพราะเพียงหนึ่งวินาทีที่ผ่านไป ปัจจุบันของหนึ่งวินาทีที่แล้วก็จะกลายเป็นอดีตทันที และทุก ๆ วินาทีที่ผ่านไปก็จะเป็นก้าวบันไดไปสู่อนาคตที่คุณเลือกด้วยการกระทำของคุณเอง</p>
<p>ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป แม้แต่ตัวเราเองก็อาจดับได้ในทุกวินาทีที่ไหลผ่าน จงทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุดแล้วคุณจะไม่เสียใจครับ</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.puripong.com/life/september-15-2010.html/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

