Thai SEO Blog | Thailand Internet Marketing - Puripong.com

เมื่อวานระหว่างนั่งทำงาน ได้รับคำถามจากรุ่นน้องที่ทำงานเก่าคนนึง ทำให้ผมคิดว่าคงมีอีกหลายคนที่เจอสถานการณ์คล้าย ๆ กัน

รุ่นน้องคนนั้นอยู่ ๆ ก็ยิงคำถามมาว่า “พี่ชอบในสิ่งที่ีพี่ทำอยู่มั้ย”

เค้าหมายถึง การทำ SEO, SEM, Adsense, Affiliate หรือทุกอย่างที่เกี่ยวกับเว็บไซต์ เกี่ยวกับการตลาดบนอินเตอร์เน็ต

ผมก็บอกไปเลยว่า ชอบ รุ่นน้องคนนั้นบอกผมว่า เค้าถามตัวเองอยู่ ถ้าเค้าชอบมันก็จะไปได้ไกล

สมัยตอนผมทำงานที่เดียวกับเค้า ผมรับผิดชอบด้านการทำ SEO และเว็ปไซต์หลาย ๆ ตัวของบริษัท พอผมออก เธอเลยถูกปั้นให้มาทำตรงนี้แทน

ผมเข้าใจในสิ่งที่เธอถาม นั่นแสดงชัดเจนแล้วว่า เธอไม่ได้ชอบทางนี้ เพราะถ้าชอบคงไม่มีคำถามนี้มาถามผมแน่

มันมีเรื่องชัดเจนอยู่อย่างนึง คือถ้าเราไม่ได้รักในสิ่งที่เราทำ คงไปรอดยาก แต่ถ้าเราไม่ทะเยอทะยานและมุ่งมั่นที่จะพัฒนาในสิ่งที่เราทำ ทางรอดคงไม่มีเลย

จริง ๆ เส้นทางนี้ หากจับถูกทางแล้ว มันเป็นเส้นทางที่สบาย ไม่เหนื่อย และได้เงินดี มีอิสระมาก

ผมไม่อยากให้รุ่นน้องผมคนนี้ท้อก่อนเลย แต่ผมปล่อยให้เค้าตัดสินในชีวิตของเค้าเอง

เพราะมันทำให้ผมนึกถึงความผิดพลาดในอดีตของตัวผมเอง จากการไปทำสิ่งที่ไม่ได้ชอบ แต่เห็นว่าคนอื่นสำเร็จเลยอยากสำเร็จตาม สุดท้ายก็เสียทั้งเงิน ทั้งเวลา ทั้งกำลังใจ

กว่าผมจะค้นพบเส้นทางนี้ และมีวันนี้ได้ ผมก็ใช้เวลาเรียนรู้กับมันเยอะมากเช่นกัน ทั้งซื้่อหนังสือ SEO ของต่างประเทศอ่านทั้ง ๆ ที่แทบไม่มีตังค์จะกิน ทั้งนั่งอ่านบอร์ด นั่งทำงานทั้งคืนคนเดียว ลองผิดลองถูก โดนโกงเป็นพัน ๆ เหรียญก็มี ไม่มีทางสบายไหนหรอกครับที่จะไม่ต้องลำบากก่อน ยกเว้นแต่คุณได้มรดกมหาศาลจากพ่อแม่มา ซึ่งถ้าคุณใช้ไม่เป็น คุณก็จะจนในบั้นปลายเหมือนกัน

ผมอยากบอกกับทุกคนที่กำลังเดินเส้นทางนี้ว่า อย่าท้อครับ อดทนและผ่านช่วงวิกฤตให้ได้ อย่ากลัวที่จะผ่านมัน เหมือนกับที่ผมและหลาย ๆ คนผ่านมาแล้ว

ผมเคยได้ Adsense เดือนละ $0 ในช่วงเริ่มทำ

ผมเคยได้ Affiliate 6 เดือน $2 แต่จ่ายเงินค่า Adword ไป $50 (ตอนนั้นไม่มีบัตรเครดิต ใช้ e web card จ่าย)

ผมเคยเหลือเงินแค่ 10 บาท หลังจากซื้อหนังสือ SEO ไป 850 บาท โดยที่รู้ตัวว่าจะไม่มีเงินกิน แต่อยากได้หนังสือเล่มนั้นเหลือเกิน อยากทำ SEO เป็น อยากรวย

ถ้าไม่มีช่วงนั้น ก็ไม่มีผมตอนนี้ ชีวิตคนมันเจอทางแยกทุกวินาทีแหละครับ และการตัดสินใจบางอย่างกับบางทางแยก อาจเปลี่ยนชีวิตเราไปโดยไม่คาดคิดด้วยซ้ำครับ ขอให้ทุกท่านตั้งคำถามกับตัวเองว่า เราจะไปได้ไกลกว่านี้่มั้ย หรือจะหยุดแค่นี้ สำหรับผม ต้องการไปไกลกว่านี้อีกมากครับ ที่อยู่ตรงนี้เป็นแค่การเริ่มต้นยืนหลังจากล้มหมอบมาแล้วเท่านั้นเอง